Το σχολείο και η οικογένεια αποτελούν τα δύο σημαντικότερα κομμάτια της ζωής του παιδιού. Η προβληματική συμπεριφορά επομένως αφορά και στα δύο περιβάλλοντα και ίσως να αποτελεί αντίδραση τόσο σε οικογενειακά, όσο και σε σχολικά προβλήματα. Σε κάθε περίπτωση όμως, αφορά και στα δύο περιβάλλοντα άμεσα.
Επιτακτική λοιπόν, είναι η στενή συνεργασία σχολείου-οικογένειας, με κοινό σκοπό το όφελος του παιδιού και την παρεμπόδιση των προβληματικών του συμπεριφορών. Συχνά ωστόσο, προκύπτουν μεταξύ εκπαιδευτικού και γονέων αισθήματα δυσαρέσκειας, θυμού κι ενοχών.
Προτάσεις για την καλή κι αποτελεσματική συνεργασία με τους γονείς:
ü Συναντηθείτε με τους γονείς πριν καν υπάρξει πρόβλημα και γνωρίστε τους. Συνήθως, έχουν μάθει ότι τους καλούν όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το παιδί τους.
ü Εκδηλώστε το ειλικρινές ενδιαφέρον σας να βοηθήσετε. Αν οι γονείς γνωρίζουν την καλή πρόθεση του δασκάλου και τον εκτιμούν, τότε είναι πολύ πιθανότερο να συνεργαστούν ομαλά μαζί του.
ü Έχετε τακτική επικοινωνία με την οικογένεια, για να συζητάτε την πρόοδο του παιδιού ή τις όποιες δυσκολίες του. Τηλεφωνήματα, σημειώματα, κάρτες προόδου κι άλλα συνήθως βοηθούν.
ü Δώστε συμβουλές στους γονείς πώς να βοηθήσουν το παιδί και τονίστε τους την σπουδαιότητα της θετικής ενίσχυσης.
ü Ζητήστε από τους γονείς να κάνουν συμφωνίες με το παιδί (αν…τότε), για προβλήματα που αφορούν στο σχολείο.
ü Επαινέστε τους γονείς για την πρόοδο που κάνει το παιδί τους, καθώς και οι ίδιοι έχουν μάθει ότι περισσότερη προσοχή δίνεται στην αρνητική συμπεριφορά.
Ανακεφαλαιώνοντας:
ü Ο έγκαιρος εντοπισμός των δυσκολιών, η έμφαση κι ο έπαινος της καλής συμπεριφοράς, μπορούν αναμφίβολα να οδηγήσουν σε μείωση της παραπτωματικής συμπεριφοράς των παιδιών, στην ομαλή τους ανάπτυξη, στην αποφυγή της περιθωριοποίησής τους και στην ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης.
ü Το να δουλέψτε μόνον με το μαθητή δεν είναι αποτελεσματικό. Για αλλαγή συμπεριφοράς, χρειάζονται αλλαγές σε σχολείο και σπίτι, και θετική ενίσχυση κι από τα δύο περιβάλλοντα.
ü Θυμηθείτε: παρεμπόδιση της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς, δεν συνεπάγεται άμεσα κι απαραίτητα την εκδήλωση της επιθυμητής συμπεριφοράς.
ü Πάντα χαρακτηρίζουμε τη συμπεριφορά του παιδιού ως κακή κι όχι το ίδιο το παιδί.
ü Τα αισθήματα αυτό-αποτελεσματικότητας και αυτοπεποίθησης των εκπαιδευτικών έχει βρεθεί ότι οδηγούν σε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα μέσα στην τάξη.

0 σχόλια: